Please wait while JT SlideShow is loading images...
www.chaiyaprukthailand.comทุ่งดอกกระเจียว สุพรรณบุรีดอยผาตั้ง เชียงรายบางใหญ่ นนทบุรีหมู่เกาะตะรุเตา สตูลหอคำ เชียงใหม่น้ำตกแก่งโสภา พิษณุโลกวัดศรีชุม สุโขทัยโขงเจียม อุบลราชธานีสังขละบุรี กาญจนบุรีเกาะหลีเป๊ะ สตูลสวนแม่ฟ้าหลวง เชียงรายพุหางนาค สุพรรณบุรีผามออีแดง ศรีสะเกษเกาะช้าง ตราดเขาค้อ เพชรบูรณ์พุทธอุทยานดอยช้าง เชียงรายเกาะลันตา กระบี่วัดพุทไธศวรรย์ อยุธยาทะเลหมอก ปายสระมรกต กระบี่หินตาหินยาย สมุยทะเลบัน สตูลสถาบันทักษิณฯ สงขลาแก่งส้มแมว ราชบุรีหัวหิน ประจวบฯทุ่งทานตะวัน เชียงใหม่เขื่อนรัชประภา สุราษฎร์ธานีอ่าวนาง กระบี่กรุงเทพฯ พฤษภาคม 2553
ค้นหา
แบ่งปันให้เพื่อน
AddThis Social Bookmark Button
ออกเสียงลงคะแนน
ชอบอะไรข้างในบ้านหลังนี้
 
ใครอยู่ในบ้าน
เรามี 21 บุคคลทั่วไป ออนไลน์
เกี่ยวกับตัวเลข
สมาชิก : 336
Content : 677
เว็บลิงก์ : 7
จำนวนครั้งเปิดดูบทความ : 940608
ถูกใจกด Like


ขอบคุณสำหรับทุกคลิกที่เข้ามาแวะเยี่ยมชม และทำให้เว็บไซต์นี้ผ่านตัวเลข 930,000 คลิกแล้ว กลับมาอัพเดทข่าวคราวเรื่องเที่ยวเรื่องกิน  บนความตั้งใจที่อยากจะให้มีพื้นที่ Knowledge sharing จากประสบการณ์จริงที่แตะต้องได้ของคนเดินดิน ที่ถ่ายเทออกมาเป็นเรื่องเล่าและรูปถ่าย ควบคู่ไปกับที่หน้าเฟสบุ๊ค เที่ยวไปกินไปกับนายชัยพฤกษ์ ที่ขอเพียงกำลังใจแค่ว่า ถ้าชอบก็คลิก Like ถ้าใช่ก็คลิก Share ก็พอ และบล็อก  เอ็กซิท EXIT ใน OK NATION บ้านหลังแรกที่เริ่มเดินจนมาไกลถึงวันนี้ กับอีเมล์ อีเมลนี้จะถูกป้องกันจากสแปมบอท แต่คุณต้องเปิดการใช้งานจาวาสคริปก่อน


ล้านห้าแล้วจ้า..!! ตราบเท่าที่เท้ายังคงก้าวย่าง การเดินทางของคนคนหนึ่งก็ยังไม่มีวันที่จะสิ้นสุด การแสวงหาและเรียนรู้ตัวตนท่ามกลางแผ่นดินสีเขียว บนฟากฟ้าสีคราม และในท้องน้ำสีน้ำเงิน เพื่อที่จะยืนอยู่บนโลกใบนี้อย่างมีความสุขและพร้อมที่จะแบ่งปัน เคียงคู่ไปกับบ้านที่ชื่อ เอ็กซิท EXIT ภาพสวยสวยเรียงร้อยไว้กับคำคิดของคนแสวงหา ในยุคการเมืองไร้ราก ใน OK NATION ที่มีแรงใจกว่า 1,580,000 คลิก ทำให้การเขียนเพื่อส่งผ่านความรักและความห่วงใยถึงกันยังมีอยู่อย่างไม่รู้จบสิ้น


(คลิกที่ภาพเล็กเพื่อดูภาพและข้อความขยายใหญ่) เดลี่เว็บ นสพ.ไทยรัฐ แนะนำเว็บชัยพฤกษ์ไทยแลนด์ ขอขอบคุณคอลัมน์เดลี่เว็บในหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ 15 ตุลาคม 2554 ที่ช่วยเผยแพร่แนะนำเว็บนี้ให้เป็นที่รู้จักแพร่หลายกันมากขึ้น กับข้อความบางตอนที่ว่า ..เว็บไซต์ www.chaiyaprukthailand.com เก็บภาพบรรยากาศรวมทั้งข้อมูลท่องเที่ยวสถานที่ต่าง ๆ ในเมืองไทยและในต่างแดน ตลอดจนข้อมูลที่พัก อาหารน่าลอง วัดวาอาราม ตลาดช็อปปิ้งของกินของถูกที่ไม่ควรพลาด.. คลิกอ่านเนื้อหาฉบับเต็มกันได้
 


หลีห้าสิบปีลูกชิ้นปลากรายปากน้ำโพ ลูกชิ้นปลากรายลูกเล็กที่บางคนเรียกว่าลูกชิ้นบัวลอยบ้าง หรือลูกชิ้นหัวนมบ้าง ตามแต่จินตนาการนั้น เท่าที่จำความได้ก็เคยกินมาตั้งแต่เด็ก ทุกวันนี้ผ่านไปปากน้ำโพหรือนครสวรรค์ก็ยังแวะไปกินลูกชิ้นปลาของร้านหลีที่เคี้ยวเหนียว ๆ หนึบ ๆ ไม่มีกลิ่นคาวอยู่ แล้วยังแอบชอบหมูแดงกับหมูบดเพิ่มขึ้นอีก ก๋วยเตี๋ยวชามมาตรฐานขาย 30 บาท สั่งใส่เครื่องรวมทุกอย่างก็ขยับขึ้นเป็น 35 บาท มาแวะกินทีละหลายชาม เพิ่งจะคิดเห็นพ้องกับคำคนที่ว่า ดีชั่วอยู่ที่ตัวทำ อ้วนล่ำอยู่ที่ทำตัว


ป๊าดโซ๊ะละเลงไข่ใส่ไอติมชิมลอดช่องเจริญผล ที่พิษณุโลกมีร้านขายไอศกรีมเก่าแก่อยู่ร้านหนึ่ง คนแถวนั้นเรียกกันว่าไอติมเจริญผล เพราะร้านเปิดขายอยู่แถวหน้าโรงหนังเจริญผลเก่าที่ถนนพญาลิไท เดี๋ยวนี้ไม่มีโรงหนังแล้ว แต่กลางคืนมีของกินอร่อยขายกันอยู่เพียบ ร้านไอติมเองบรรยากาศก็ปล่อยให้ดูเก่าดั้งเดิม แต่ไอติมกะทิสดนั้นนื้อแน่นหวานนุ่มมันนวลยั่วยวนลิ้น กินปนกับลอดช่องขนุนฉีก แต่อร่อยเด็ดต้องไอติมใส่ไข่แดงดิบ เจาะแล้วละเลงไข่ให้กินมัน ออกปากว่า โอ้โฮ คงน้อยไป ต้องอุทานด้วยคำเมืองว่า ป๊าดโซ๊ะ


ก๋วยเตี๋ยวเรือนแพสวนผักห้าสิบเสาร์แน่นอาทิตย์โล่งโจ้ง ตั้งชื่อร้านว่าก๋วยเตี๋ยวเรือนแพ แต่ไม่ได้ทำร้านเป็นเรือนแพขายอยู่ในน้ำหรอก เพราะตั้งอยู่ริมคลองเล็ก ๆ ที่ชื่อบางตาล ขืนทำแพก็คงเต็มคับคลองกันพอดี ร้านอยู่ในซอยสวนผัก 50 ที่ตลิ่งชัน บรรยากาศร้านเป็นแบบแนวชาวบ้าน ของกินมีทั้งก๋วยเตี๋ยว ข้าว และขนมจีน ราคาของกินเริ่มต้นที่ 30 บาท แพงสุด 50 บาท เรียกว่า พญาสุกรนอนในสวนพลู ไปช่วงเที่ยงคนจะเยอะโดยเฉพาะวันเสาร์ แต่ถ้าแวะไปวันอาทิตย์แล้วไม่เห็นคนไปกิน ก็ให้รู้ไว้เถอะว่า..ร้านเขาปิด..


พกแคบไม่พกไข่ไปกินเตี๋ยวไข่ต้มยำท่าน้ำเทเวศร์ สังเกตไหมว่าร้านก๋วยเตี๋ยวเปิดใหม่เดี๋ยวนี้จะเป็นแนวต้มยำโบราณที่ใส่ถั่วฝักยาวกันเป็นส่วนใหญ่ น่าจะเป็นเพราะรสชาติที่จัดจ้านถูกปากคนกิน หลายร้านใส่ไข่ต้มยางมะตูมด้วย ร้านเตี๋ยวไข่ต้มยำแถวท่าน้ำเทเวศร์ร้านนี้เพิ่งจะเปิดตัวมาได้แค่สองสามเดือน เป็นร้านห้องแอร์เล็ก ๆ แต่แก้วน้ำดื่มสูงใหญ่ แก้วเดียวอยู่ได้จนจบงาน สูตรต้มยำน้ำมะนาวปรุงรสจัดจ้านเบ็ดเสร็จพร้อมโซ้ย ติดนิสัยประหยัดพกแคบหมูติดตัวไปใส่ก๋วยเตี๋ยวกิน ยังนึกเสียดายที่ไม่ได้พกไข่ติดตัวไปเอง


แดงกรอบเชียงไข่บะหมี่เกี๊ยวยำเลกับร้านชื่อปาท่องโก๋เสวย แถวถนนสามเสนจากแยกเทเวศร์จนถึงแยกบางขุนพรหม มีร้านของกินอร่อยอยู่หลายร้าน หนึ่งในนั้นเป็นร้านข้าวหมูแดงแต่ใช้ชื่อร้านว่า ปาท่องโก๋เสวย เพราะครอบครัวทำปาท่องโก๋ขายต่อกันมานานกว่า 70 ปี จนถึงเดี๋ยวนี้ก็ยังขายแต่พัฒนารูปแบบให้น่ากินขึ้น ติดนิสัยชอบสั่งของกินแบบย่นคำ ตอนที่จะสั่งก๋วยเตี๋ยวไม่ใส่ถั่วงอกก็บอกได้เต็มเสียงว่า ไม่งอก แต่พอจะไม่เอาผักตำลึง นึกกระดากปากไม่กล้าบอก ก็เลยต้องทนกินผักตำลึงอยู่ทุกชาม


มื้อไทย หลน น้ำพริกกะปิ ชะคราม และดอกขจร ที่ครัวบ้านยี่สาร ไม่เคยนึกว่า ยี่สาร ชื่อตำบลที่อัมพวา จะมาจากคำว่า Bazaar ที่แปลว่า ตลาด คนแถวนั้นมีชื่อเรื่องทำกับข้าวอร่อย เปิดร้านกินก็มีคนขับรถไปกินกันแน่นตรึม เมื่อหลายปีก่อนมีคนยี่สารมาเปิดร้านกินอยู่ในซอยศาลาธรรมสพน์ 25 ขนยกเอาบ้านเรือนไทยอายุร่วม 200 ปีมาด้วย บรรยากาศดูเป็นบ้านไทยชนบท ก็เลยสั่งกับข้าวไทย ๆ มากิน ต่อด้วยขนมหวานที่ขึ้นชั้นเทียบขนมฝรั่ง หมดจานสุดท้ายได้แต่นั่งตาปรือไม่รู้ว่าเป็นอะไร ไปครัวบ้านยี่สาร แต่อยากจะคลานหาเสื่อ


เก็บวันนี้พรุ่งนี้ก็เก่าความทรงจำไหลย้อนที่บ้านพิพิธภัณฑ์ ไม่ได้เก็บของเก่าให้คนแค่ไปเดินดู แต่อยากต่อยอดความคิดให้คนรู้ถึงคุณค่าของเก่า แล้วก็เก็บไว้ที่บ้านของตัวเองนั่นแหละ บ้านพิพิธภัณฑ์ที่ซอยศาลาธรรมสพน์ 3 มีอายุครบ 13 ปีแล้ว หลายอย่างที่ได้ดูก็คือสิ่งที่เคยมีและเห็นอยู่ที่บ้านเราเอง แต่วันนี้นึกอยากจะมีก็หายากเสียแล้ว เจอของเล่นสังกะสีทำให้เข้าใจผู้ใหญ่ที่ทำตัวเป็นเด็ก เก็บของใหม่วันนี้อีกไม่กี่วันก็จะเป็นของเก่า แต่ของเก่าก็คงจะไม่ได้น่าดูไปทั้งหมด บางอย่างใหม่ ๆ ก็หน้าตาจุ๋มจิ๋ม พอเก่าก็จะเป็นสนิม


คืนความสุขที่สองแควสามหนุ่มสลิ่มรวมมิตรทับทิมกรอบ ค่ำคืนแห่งความสุขของการได้มาเมืองสองแควหรือพิษณุโลก เพราะหลังจากกินก๋วยเตี๋ยวจุกไก่ไทยจนอิ่มจุกสมชื่อร้านแล้ว ก็ยังไม่ยอมย่อท้อ เดินข้ามถนนไปฝั่งตรงข้ามแวะกินขนมที่ร้านทับทิมกรอบสามหนุ่ม ร้านอร่อยที่ทำขายมานานร่วมสามสิบปี ร้านเป็นรถเข็นขายตั้งแต่ห้า-หกโมงเย็นจนถึงห้าทุ่ม ราคาความสุขนี้หาซื้อได้ในราคา 20 บาท ชอบสลิ่มหรือทับทิมกรอบก็หอมหวานมันชื่นใจ แต่ถ้าจะให้ครบโรดแมพ ต้องตามด้วยขนมปังปิ้งเนยกับสังขยาอีกอย่างละก้อน


ก๋วยเตี๋ยวมีกึ๋นจุกไก่ไทยสั่งเพิ่มเริ่มคิวใหม่ ก๋วยเตี๋ยวไก่พิษณุโลกที่ขึ้นป้ายว่าเป็นไก่ไทยร้อยเปอร์เซนต์ ขาจรหน้าใหม่ตักกินคำแรกอาจจะบอกว่าจืด แต่หลายคำของขาประจำกลับบอกว่าอร่อยเริ่ด จึงไม่น่าแปลกใจที่ไปแล้วต้องรอคิวโต๊ะนั่งว่าง ได้นั่งแล้วก็ยังต้องรอคิวคนกินและซื้อใส่ห่อกลับบ้าน เปิดร้านห้าโมงเย็นถึงห้าทุ่ม เส้นบะหมี่ยังทำเอง อยากกินกี่ชามควรจะสั่งในคราวเดียว นึกอร่อยสั่งเพิ่มจะต้องเข้าคิวรอไม่มีลัด กินบะหมี่ไก่ไทยน้ำและแห้ง ชามสุดท้ายรวมหมูแดงแบบมีกึ๋น หมดสามชามพูดอะไรไม่ออก ไม่ได้แค่แน่น..แต่จุก


เป็นลูกน้องต้องหูไวตาไวอย่าลืมผัดไทยเจ้านายพิษณุโลก เป็นลูกน้องไม่ว่าจะเดี๋ยวนี้หรือเดี๋ยวไหน ต้องหูไวตาไวไปไหนมาไหนจ้องมองหาร้านกินเด็ดดีเอาไว้ เผื่อมีโอกาสไปกับเจ้านายจะได้มีร้านเสนอแนะแวะกิน ผ่านไปพิษณุโลกเจอร้านผัดไทยเจ้านาย แต่มื้อนี้ลูกน้องขอกินล่วงหน้าไปก่อน ร้านเป็นรถเข็นตั้งโต๊ะริมถนน หัวมุมตลาดสดร่วมใจแถวสถานีรถไฟพิษณุโลก เริ่มขายตอนเย็น จะเป็นแม่หรือลูกสาวผัดก็อร่อยสูสีไม่แพ้มือกัน ไม่ต้องปรุงเพิ่มมีเติมแค่สั่งต่อเพิ่มอีกจาน อยากเป็นคนรู้ใจ ไปพิษณุโลกอย่าลืมพาเจ้านายไปชิม


ก๋วยเตี๋ยวสวรรคโลกของแท้เจ๊อุ่นริมยม ไปกินมาถึงอำเภอสวรรคโลกที่สุโขทัย ถ้าไม่ใช่ก๋วยเตี๋ยวสวรรคโลก แล้วจะเรียกว่าก๋วยเตี๋ยวที่ไหน ร้านเจ๊อุ่นอยู่ริมแม่น้ำยม ขายก๋วยเตี๋ยวใส่เครื่องปรุงรสแบบไทยอร่อยได้ครบรส ไม่ต้องใช้ผงชูรสช่วย บรรยากาศที่นั่งกินโล่ง ๆ รับลมแม่น้ำ มีม้านั่งให้ตั้งขาไม่ต้องห้อย เสียงลูกไม้หล่นใส่หลังคาสังกะสีดังปึ้งปั้งฟังดูเป็นธรรมชาติยิ่ง เครื่องประกอบก๋วยเตี๋ยวของเจ๊อุ่นแน่นหนาอบอุ่นแน่นชาม ก๋วยเตี๋ยวไทยรสจัดถูกปากอย่างนี้ต้องมีเบิ้ลทั้งแห้งและน้ำ อิ่มแบบนี้ละมั้งที่เขาเรียกว่า อิ่มอุ่น


โดดร่มมาลดห้าสิบ อยากเจอแฟนเก่าเข้า ก เอ๋ย ก กาแฟ เสิร์ชหาร้านกาแฟนั่งชิลล์กินขนมจากอากู๋ เจอชื่อ ก เอ๋ย ก กาแฟ อยู่ริมคลองมอญ วันก่อนไปหาข้าวกินแถวถนนราชพฤกษ์ตอนกลางวัน เกิดเปรี้ยวปากอยากกาแฟตามไปหาจนถึงที่ เจอแล้วได้รู้ว่าเหมาะนั่งกินดื่มยามเย็นจนร้านปิด บรรยากาศบ้านไม้เก่าขายติมโจร เลือกนั่งโต๊ะอาร์ตสีหกเปื้อนรับลมคลอง ลองโกลเดนคาปูที่ออกตลาดสดสนามเป้า สั่งของกินเพราะชื่อ สาวเหนือลุยหิมะเจ๊า ปีกไก่กุ๊ก ๆ หมึกทอดข้าวคั่ว กินไปใจก็ระทึกไป ใครจะนึกมาร้านนี้จะต้องเจอกับแฟนเก่า


เช้าหมูย่างติ่มซำเที่ยงบะหมี่เกี๊ยวโกช้อยสองอร่อยเมืองตรัง ไปเมืองตรังเจอของกินอะไรก็ดูจะอร่อยไปทั้งหมด อย่างนี้แหละที่เป็น “ติ่ง”ของกินเมืองตรังตัวจริง ตื่นเช้ามาไม่ยอมกินข้าวโรงแรม แต่ออกไปหากินหมูย่างและติ่มซำที่ร้านพงษ์โอชา เติมด้วยเกาเหลาซี่โครงหมูขนาดชามพออิ่ม ผ่านไปสี่-ห้าชั่วโมง จิตก็ถูกความหิวเข้าเสียดแทงทำร้ายอีก นึกได้ถึงร้านเก่าแก่ชื่อโกช้อยที่น่าจะมีของเบา ๆ ให้กินอย่าง หมูแดง หมูกรอบ ไก่สับ ขาหมู ได้ยินว่าเส้นบะหมี่กับแผ่นเกี๊ยวก็ลงมือนวดแป้งทำเอง แบบนี้ก็ต้องลองเพิ่มอีกอย่างละชาม


อิ่มข้างถนนอาบังตามสั่งหอนาฬิกาอู่ทอง เย็นหกโมงครึ่งฟ้าเริ่มหรี่แสงแต่ตัวยังอยู่ที่อู่ทอง คิดแวะหาของกินในตัวเมืองสุพรรณก่อนเข้ากรุงเทพฯ ผ่านวงเวียนหอนาฬิกาอู่ทอง เห็นรถเข็นและรถขับตั้งขายอาหารริมถนนเรียงเป็นแถวยาว เปลี่ยนใจจอดรถเลือกจบงานกินที่อู่ทองนี่เลย เดินดูร้านกินอยู่สองเที่ยว ยอมลงตัวนั่งที่ร้านตามสั่งหน้าตาดี เป็นรถขับชื่อ อาบัง กับบรรยากาศโต๊ะนั่งริมถนน ดูแล้วมั่นใจว่าจะไม่มีรถวิ่งผ่านมาเก็บกวาดติดไป เผลอหลุดปากสั่งไข่เจียวหมูสับ แล้วเจอสายตาค้อนขวับจากอาบัง


ไปอู่ทองเข้าเรือนบุหงาคิดหาคอหมูรมควันกุ้งผัดพริกเกลือ ไปอู่ทองหิวมื้อกลางวันนึกได้ถึงร้านชื่อเรือนบุหงา บรรยากาศร่มรื่นไปด้วยต้นไม้ เลี้ยวรถเข้าไปถ้าเห็นเงียบ ๆ ก็อย่าเพิ่งรีบเลี้ยวกลับ เดี๋ยวนี้อู่ทองบางทีก็ดูเหงา ๆ จอดรถลงไปก่อนเถอะ มีของขายให้กินอยู่หลายหน้ากระดาษ ขึ้นหน้าขึ้นตาเรื่องปลาช่อนอบฟาง แต่ไม่ได้สั่ง นึกอยากกินปลากะพงกับปลาหมึก ถามหากุ้งตัวเล็กกว่าที่จะย่างกินอร่อย สั่งทำกุ้งผัดพริกเกลือ จานหมูต้องแฮมคอหมูรมควันย่างจิ้มแจ่ว กินบ่อย ๆ คอหมูเริ่มจะย้ายมาย้อยอยู่ที่คอ


ฝรั่งกับไทยหมีกับคนปนปนกันไปที่เทดดี้เดอะเบค โลกไร้พรมแดนแม้แต่เรื่องกินก็หนีกันไม่ขาด ของกินเดี๋ยวนี้ก็ต้องเอามาประสมปนเปกันระหว่างชาติ ทำให้มีของกินจานใหม่ขึ้นมาได้อีกเยอะ เข้าร้านขายอาหารฝรั่งเดี่ยวนี้ก็เจอจานกินที่ใส่มาทั้งขิง ข่า ตะไคร้ ใบมะกรูด สมุนไพรไทย ปนกันไปปนกันมาแล้วก็เรียกชื่อให้ดูเก๋ไก๋ว่าเป็นอาหารฟิวชั่น ร้านเล็ก ๆ ชื่อเทดดี้เดอะเบคในซอยสามเสน 5 ก็มีอาหารขายทั้งฝรั่งปนไทย ตามโต๊ะนั่งมีตุ๊กตาหมีวางอยู่ เงยหน้าเจอเงาตัวเองในกระจก นึกตกใจว่าตุ๊กตาหมีเทดดี้อะไรตัวใหญ่จัง


งอนไม่ธรรมดาเลอมายอันเวียดนามบางขุนพรหมบายมยุรฉัตร นักรักมีสิ่งเล็ก ๆ ที่เรียกว่ารัก นักกินก็มีมื้อเล็ก ๆ ที่เรียกว่ากินอยู่บ้าง ไม่ได้กินแต่แบบอัดเกินพิกัด อย่างอาหารเวียดนามมื้อนี้ไม่ได้มีแหนมเนืองชุดใหญ่จัดเต็ม แล้วต้องมีบั่นและบุ๋นอีกสารพัด วัยวุฒิมากขึ้นกระเพาะหดตัวฟีบลง เข้าร้าน Le Mai Anh ถนนสามเสนใกล้แยกบางขุนพรหม ที่มีสวนผักปลูกเองเก็บเอง กินแหนมเนืองแบบห่อมาให้เสร็จ ขนมจีนหมูย่างเตาถ่าน เปาะเปี๊ยะทอด ข้าวเกรียบปากหม้อที่กินกับหมูยอและหอมเจียว กินแล้วไม่ได้งอนแค่ธรรมดา แต่รู้สึกงอนหลำ


ตะละลาก๋วยเตี๋ยวน้ำตกต้มยำไข่ขนมจีนน้ำพริกน้ำยาน้ำซ่าคลาสสิค ร้านกินชื่อเดียวกันกับคำสร้อยเพลงกลองยาวตะละลา มีให้กินทั้งข้าว ขนมจีน ก๋วยเตี๋ยวทั้งแบบต้มยำสุโขทัยและน้ำตกหมู บรรยากาศร้านออกแนวโบราณคลาสสิคมีของเก่าให้ดู ขายน้ำอัดลมจรวด เก่าตั้งแต่ประตูบานเฟี้ยมหน้าร้าน รถเข็นลูกชิ้นปิ้งรุ่นที่ยังต้องตีทะเบียนปี 2507 ติดใจน้ำไทยซ่ารสซาสี่ ที่มีคนว่ากลิ่นเหมือนน้ำมันมวย รสเหมือนยาหม่อง กับน้ำมะเน็ดที่เรียกเพี้ยนมาจาก lemonade ชวนกินก๋วยเตี๋ยวกับขนมจีนกันบ้าง เผื่อช่วงนี้กินแซนด์วิชแล้วติดคอ


เล่นซะสองแค่เห็นรูปชมพู่อารยาก๋วยเตี๋ยวต้มยำนกแล ชักจะติดนิสัยหิวตอนดึก นอนอยู่โรงแรมดิเอ็มเพรส ถนนช้างคลาน ที่เชียงใหม่ จู่ ๆ ก็หิวขึ้นมาตอนสี่ทุ่ม นึกอยากกินก๋วยเตี๋ยวง่าย ๆ เดินออกไปที่ถนนหน้าโรงแรม เลี้ยวขวาไปหน่อยเจอร้านนกแลก๋วยเตี๋ยวต้มยำสุโขทัย ที่ต้องสนใจกับรูปเหล่าดาราแวะมากิน แต่ที่เป็นตัวตัดสินใจเด็ดขาดก็คือรูปน้องชม ที่เห็นเมื่อไรก็ชอบชมเมื่อนั้น เห็นชมมากินก๋วยเตี๋ยวที่ร้านนี้แล้วก็นึกอยากกินบ้าง เผื่อจะได้หุ่นดีผอมเพรียวเรียวบางเหมือนอย่างน้องชม อยากเอาใจชมเลยกินเสียสองชาม


น่าค้างที่ช้างคลานดิเอ็มเพรสในคืนที่สาวเคาะประตูบอกกู้ดไนท์ ไปไหนมาไหนคนเดียวบางทีก็เหงา กลางวันได้เจอผู้คนก็พอสนุก ตกค่ำกลับเข้าห้องโรงแรมก็นอนหง่าว ไม่นึกมาก่อนว่าจู่ ๆ จะมีสาวแปลกหน้ามาเคาะห้องเรียก พอเปิดประตูออกไปก็ส่งดอกไม้ให้จากมือสู่มือ ก่อนจะพูดว่า Good Night, have a pleasant sleep. เล่นเอาหัวใจเต้นโครมคราม จากที่ตั้งใจว่าจะนอนค้างแค่คืนก็เลยต้องขอต่อเวลา กลางวันออกไปเร่ร่อนยังรีบกลับมารอ เพื่อที่จะได้บอกว่าขอให้นอนหลับฝันดีเหมือนกันนะ คืนนี้อาจจะช้าหน่อย แต่เธอก็มา


อิ่มตาไม่อิ่มตัวเข้าป่าจินตนาการก่อนเวลาที่ข้าวเม่าข้าวฟ่าง กูรูเรื่องกินบอกว่ารสชาติและบรรยากาศมีความสำคัญพอกัน อาหารอร่อยบรรยากาศแย่การเจริญอาหารก็ลดลง รสมือห่วยแต่ร้านดูดีก็ยังมีคนแวะมากินบรรยากาศ แต่ถ้าดีทั้งรสมือและบรรยากาศลูกค้าก็ต้องมานั่งรอต่อคิวโต๊ะ ไปร้านข้าวเม่าข้าวฟ่างที่เชียงใหม่ ร้านกินที่ทำร้านให้เป็น Imaginary Jungle ไม่ต้องขึ้นหรือเข้าไปบุกรุกป่าทำร้านอาหาร แต่ไปผิดเวลากินก็เลยต้องเดินเล่นถ่ายรูปรอ ถ่ายจบตกลงไม่ได้กินทั้งข้าวเม่าข้าวฟ่าง อิ่มทั้งตาอิ่มทั้งใจแล้วก็เลยกลับ

 

(เริ่มจากเรื่องเก่าไปหาเรื่องใหม่) / หน้าแรก / หน้าที่ 2 / หน้าที่ 3 / หน้าที่ 4 / หน้าที่ 5 / หน้าที่ 6 / หน้าที่ 7 / หน้าที่ 8 / หน้าที่ 9 /

หน้าที่ 10 / หน้าที่ 11 / หน้าที่ 12 /

 


Ayodhara Village อโยธารา วิลเลจ เป็นรีสอร์ทบ้านเรือนไทยไม้สักทอง ริมสายน้ำลพบุรี อยู่ที่ อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เป็นที่ที่สามารถจะหลีกหนีความวุ่นวายของผู้คนสำหรับการพักผ่อนในวันว่างที่อยากได้ความเป็นส่วนตัวกลับคืน ในบรรยากาศธรรมชาติแบบสบาย ๆ รอบตัว ที่ประสานเข้ากับหลากหลายสิ่งที่ให้ความสะดวกสบาย เป็นความสุขที่หาได้แบบที่ไม่ต้องเดินทางไกลจากกรุงเทพฯ เป็นที่ที่จะได้พบกับคำตอบของการค้นหา Where time goes by slower. หรือจะแวะอ่านเรื่องเล่าจากสัมผัสแรกที่ (บาง) อโยธารา บ้านไทยเมืองอยุธยาริมสายน้ำลพบุรี วันสบายที่ผ่านปล่อยกาลเวลา